AR pijaca klasika: Jedini Ferrari 250 GTO u beloj boji promenio vlasnika za 38,5 miliona dolara
Nikada restaurirani, jedinstveni Ferrari 250 GTO iz 1962. godine u beloj boji koju Italijani nazivaju „Bianco Speciale“ upravo je ušao u najuži krug najskupljih ikada prodatih automobila. Na svom prvom javnom pojavljivanju na aukciji, tokom događaja u organizaciji kuće Mecum Kissimmee, u istoimenom gradu u američkoj saveznoj državi Floridi, ovaj izuzetni primerak dostigao je cenu od 38,5 miliona dolara, uključujući i kupčevu premiju, čime je postao najskuplji ikada prodat automobil posredstvom ove aukcijske kuće.
Čekić je pao na 35 miliona dolara, a konačna cifra samo je potvrdila ono što su kolekcionari već znali – ovo nije običan 250 GTO, već pravi automobilski jednorog.
Šasija sa oznakom 3729GT jedini je Ferrari 250 GTO koji je fabriku u Maranelu napustio u beloj boji Bianco Speciale. Upravo ta činjenica, u kombinaciji s bogatom trkačkom istorijom, izuzetnim stepenom originalnosti i činjenicom da automobil nikada nije restauriran, već samo pažljivo očuvan, svrstava ga u posebnu ligu. Od ukupno 36 proizvedenih primeraka modela s indeksom 250 GTO, ovaj je jedan od samo osam s volanom na desnoj strani, što dodatno naglašava njegovu ekskluzivnost.
Dok je većina 250 GTO-a bila ofarbana u klasičnu crvenu boju „Rosso Corsa“, kao i u raznim nijansama plave, zelene ili crne boje, pa čak i u plavo-žutoj kombinaciji za švedskog vozača Ulfa Norindera, Bianco Speciale je bio potpuno drugačiji. Bela karoserija uparena je s crnim kožnim enterijerom, kombinacijom koju su u to vreme retki kupci birali.
Automobil je kompletiran 7. maja 1962. godine, nakon čega je upućen u samostalnu dizajnersku kuću po imenu Carrozzeria Scaglietti, gde je dobio aluminijumsku karoseriju prema dizajnu Đota Bizarinija, dodatno razvijenu u Ferrariju. Dva meseca kasnije bio je spreman za isporuku, zajedno sa sertifikatom o poreklu i registracijom iz Modene.
Prvi vlasnik bio je Džon Kumbs, bivši profesionalni vozač i vlasnik privatnog britanskog trkačkog tima, kome je automobil isporučen 28. jula 1962. godine. Ovaj je GTO odmah prilagodio sopstvenim potrebama, dodavši ventilacione otvore na haubi radi boljeg hlađenja, kao i poseban vazdušni kanal koji je kroz otvor za maglenku dovodio svež vazduh direktno u kabinu. Već u avgustu iste godine, manje od mesec dana nakon isporuke, automobil je debitovao na trkačkoj stazi, gde je završio na prvom mestu u klasi GT i pet puta je bio drugoplasirani.
Učestvovao je i na prestižnoj trci RAC Tourist Trophy u Gudvudu, zvaničnoj rundi šampionata FIA za proizvođače u kategoriji GT, gde je zauzeo drugo mesto.
Zanimljivo je da je iste godine automobil privremeno pozajmljen Jaguarovom trkačkom odeljenju, gde je u fabrici u Koventriju korišćen za testiranja po pitanju aerodinamike i performansi, na mestu gde su nastali legendarni modeli poput Lightweighta E-Typea i XJ13-a. Godine 1963. Džek Sirs je za volanom ovog GTO-a odneo pobedu u klasi GT na trci Guards Trophy. Automobil je potom promenio nekoliko vlasnika, da bi 1967. godine završio u rukama kolekcionara Nila Kornera, koji ga je naredne tri decenije čuvao u klimatizovanom prostoru.
Ferrari 250 GTO Bianco Speciale je od 1999. godine postao deo čuvene kolekcije Jona Širlija, bivšeg predsednika Microsofta, gde se zadržao sve do ove istorijske aukcije. Automobil je tokom decenija po potrebi repariran i u jednom trenutku ponovo ofarban u originalnu belu nijansu, ali nikada nije restauriran, čime je sačuvana njegova autentičnost.
Ispod dugačke haube nalazi se legendarni trolitarski Tipo 168/62 Comp V12, motor sa šest Weberovih karburatora tipa 38 DCN, koji razvija 296 konjskih snaga i omogućava ubrzanje iz mirovanja do 100 km/h za nešto više od pet sekundi, uz maksimalnu brzinu od 274 km/h. Snaga se prenosi na zadnje točkove putem petostepenog manuelnog menjača, dok za zaustavljanje brinu disk kočnice na sva četiri točka. Automobil stoji na klasičnim žičanim felnama s centralnom maticom marke Borrani.
Novi vlasnik, čiji identitet ostaje nepoznat, uz automobil dobija i dodatni motor V12 u GTO-ovoj specifikaciji za drumske i trkačke namene. Već je poznato da će automobil biti transportovan na manifestaciju „Cavallino Classic“ u februaru 2026. godine, gde je bio pozvan na učešće i pre same aukcije.
Iako se sa cenom od 38,5 miliona dolara svrstao među najskuplje ikada prodate 250 GTO-ove, apsolutni rekorder unutar ove porodice i dalje je onaj sa šasijom 4153GT, prodat 2018. godine za 70 miliona dolara. Ipak, titulu najskupljeg automobila na svetu i dalje drži Mercedes-Benz 300 SLR Uhlenhaut Coupé iz 1955. godine, koji je u septembru 2023. promenio vlasnika za neverovatnih 143 miliona američkih dolara.
Zoran Tomasović
(61)
