![Zanimljivost dana: Jedinstveni kupe 528 GT kao italijanski BMW](https://autorepublika.com/wp-content/uploads/2021/02/bmw_528i_gt_coupe_by_frua_1.jpeg)
Zanimljivost dana: Jedinstveni kupe 528 GT kao italijanski BMW
Baziran na BMW-u Serije 5 iz generacije E12, model 528 GT Coupe je poprilično nepoznat prototip iz 1976. i 1977. godine. U potpunosti je dizajniran i izrađen od strane italijasnkog dizajnera Pijetra Frue.
Frua je poznat po svojim projektima i limitiranim serijama baziranim na modelima iz BMW-a, poput sledećih: 1600 GT Coupe (koji je razvijenn na modelu marke Glas, inače pripojenoj od strane bavarske firme tokom šezdesetih godina prošlog veka), 90 GT4 Coupe, 2800 GTS Coupe i fastbek kupe 3000 V8.
Jedinstveni kupe 528 GT je manje poznat javnosti, jer je predstavljen u teškom periodu sredinom sedamdesetih godina prošlog veka. Resursi kompanije su tada bili limitirani i potražnja za takvim ambicioznim, jedinstvenim modelima osmišljenim po narudžbini je bila na minimumu. Neke relevantne istorijske činjenice govore o tome da ga rukovodstvo marke BMW prvobitno nije odobrilo, odnosno da je stopiralo ovaj projekat.
Inicijalni odgovor Upravnog odbora BMW-a se može pronaći u zapisniku sa sednice i on je glasio otprilike ovako:“Frua planira da izvede kupe varijantu baziranu na modelu E12 i predstavi je u Ženevi. Upravni odbor nije saglasan s idejom, zbog politike razvoja proizvoda i obavjestiće gospodina Frua o ovome u planiranom razgovoru 16. februara 1976. godine.“
Promjena plana dogodila se dvije nedelje kasnije, i nakon razgovora sa Pijetrom, BMW je jedva dao zeleno svijetlo projektu. Ali, ne u potpunosti, već su za početak zatražili da Frua izradi jedan prototip kupe varijante, na bazi modela E12 520i. Nakon toga, Upravni odbor će odlučiti da li će Frui biti data saglasnost i podrška u želji da predstavi limitiranu serijsku proizvodnju.
![](https://autorepublika.com/wp-content/uploads/2021/02/BMW-5-Series-E12.jpg)
Nakon ovoga, Pijetru je bilo jasno da automobil neće biti gotov za Ženevu te godine, zbog ograničenog vremena za završetak projekta. BMW je takođe odbio da dostavi potrebne djelove za automobil u izradi, tako da je 528 GT Coupe većinski bio sastavljen od djelova italijanskih automobila poput žmigavaca sa Alfe Romeo 1750 GT i zadnjih svijetala sa modela Maserati Bora.
Prednji dio 528 GT Coupea je jasno prepoznatljiv kao BMW, sa četiri okrugla fara i malom rešetkom hladnjaka svojstvenom stilu Bavaraca u tom periodu. Čak je i hauba nagnuta prema naprijed kako bi se stvorio legendarni oblik ajkulinog nosa.
Ostatak automobila je takođe zadržao određeni oblik BMW-ovih modela, ali isto tako je inspirisan italijanskim modelima sa karoserijskim oblikom fastbek kupea i rasporeda sjedišta u formatu 2+2. Na kraju je 528 GT Coupe zvanično predstavljen tokom novembra 1976. godine, na pedesetšestom izdanju Salona automobila u Torinu na kom su prisustvovali i direktori odeljenja istraživanja i razvoja i dizajna iz BMW-a.
Prototip je koristio četvorocilindarski motor BMW M10, ali je tokom 1977. godine Pijetro taj motor u konceptnom vozilu zamjenio takođe jedinicom s oznakom BMW M30 i šest cilindara postavljenih u nizu i direktnim ubrizgavanjem goriva. Izabrana boja je bila crvena, slična BMW-ovoj Feniks crvenoj, koja je bila dostupna na serijskoj verziji Serije 5 iz generacije E12.
U enterijeru je bila upotrebljena bež koža. Takođe je interesantno to što je 528 GT Coupe nosio 14-inčne felne koje potpisuje Alpina i koje posjeduju 20 krakova.
Automobil je takođe tokom 1978. godine prikazan ponovo i u Ženevi, pa opet u Torinu, a iste godine je učestvovao i na Konkursu elegancije održanom u Nici (Concours d’Elegance). Nakon toga, automobil je vraćen u centralu BMW-a da bi godinu dana kasnije bio prodat klijentu iz Meksika.
Automobil je trenutno u vlasništvu drugog Meksikanca, sa nešto manje od 30 hiljada kilometara na satu. Nažalost 528 GT Coupe je značajno izmenjenog stila, s drugom nijansom crvene boje karoserije, crnom kožom i Recaro sedištima umjesto fabričkih, kao što se uostalom i može vidjeti na fotografijama.
Bez obzira na sve, lijepo je znati da je automobil i dalje „živ“, i da nije završio negdje na otpadu. Prototip je interesantan dio istorije i svjedoči o emociji Pijetra Frue, koji je spojio njemačku i italijansku dušu u jedan jedinstveni automobil.
AutoRepublika
(3440)
Odijelo je od glave do pete italijansko. Da nema BMW maske i znaka, ladno bi pomislio da se radi u Lamborđiniju.
Prije Maserati Ghibli, ali ružnija varijanta… 🤔
Alfa Romeo Montreal
Претеча легендарног BMW-a M1.
Dobro je sto nije usao u seriju.